Silisyum Karbür Keşfi: Yüksek Performanslı Bir Malzemenin Kökeni

Bu renkli siyah taş siyah silisyum karbürdür. Bu, Amerikalı John Atcheson'un 1891'deki kapasitif elmas deneyleri sırasında tesadüfen keşfettiği bir karbürdür. Size tanıdık gelmeyebilir ama diğer formunu kesinlikle beğeneceksiniz: aslında nispeten saf silisyum karbür olan mozanit. Silisyum karbür doğada nadir bulunur. Yüksek saflıkta silisyum karbür ilk olarak 1905 yılında bir göktaşı içinde keşfedilmiştir. Koyu görünümüne rağmen endüstriyel silisyum karbür oldukça ilginç bir özelliğe sahiptir. Metalürjik silisyum karbürün yarısını kalay folyoya sararsanız, folyoyu bir güç kaynağının pozitif terminaline bağlarsanız ve negatif terminale sivri uçlu bir metal çubuk bağlarsanız ve ardından aşındırıcı sınıf silisyum karbürün yüzeyine çubuğun ucuyla dokunursanız, temas noktasının sihirli bir şekilde ışık yaydığını göreceksiniz. Bu silisyum karbürün elektrolüminesans özelliğidir. 1907 yılında insanlar bu özelliği ilk silisyum karbür ışık yayan diyotu (LED) oluşturmak için kullandılar. Alt tabaka olarak silisyum karbür kullanan LED'ler daha yüksek parlaklığa, daha düşük enerji tüketimine, daha uzun ömre ve daha küçük birim çip alanına sahiptir; bu da onlara yüksek güçlü LED'lerde önemli bir avantaj sağlar.